Αριστοτέλης

Ο Αριστοτέλης (384-322π.Χ) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους φιλόσοφους της αρχαίας Ελλάδας. Γεννήθηκε στα Στάγειρα της Χαλκιδικής και πέθανε στη Χαλκίδα. Σε ηλικία 17 χρονών πήγε στην Αθήνα και μαθήτευσε κοντά Πλάτωνα. Στην Ακαδημία εργάστηκε 20 χρόνια. Το 342 τον κάλεσε στην Μακεδονία ο Φίλιππος Β’ και του ανέθεσε την εκπαίδευση του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το 335 ο Αριστοτέλης επέστρεψε στην Αθήνα και ίδρυσε την <<Περιπατητική σχολή>>. Ονομάστηκε έτσι γιατί δίδασκε περπατώντας με τους μαθητές στην αυλή της σχολής. Το 323 αναγκάστηκε να καταφύγει στη Χαλκίδα, γιατί κατηγορήθηκε ως άθεος. Ύστερα από ένα χρόνο πέθανε. Ο Αριστοτέλης, ένας από τους κορυφαίους στοχαστές όλων των εποχών, ήταν <<πανεπιστήμων φιλόσοφος>> δηλαδή μελέτησε όλες τις επιστήμες. Στα συγγράμματα του στηρίχτηκε κατά μεγάλο μέρος η μεσαιωνική σκέψη. Μερικά από τα σημαντικά έργα του είναι : <<Περί ψυχής >>, <<Μετά τα φυσικά>>, <<Αθηναίων πολιτεία>>, <<Ρητορική>>, <<Φυσική ακρόαση>>, <<Περί των φυτών>>.

  

                                      Αποφθέγματα 

1.   Τα αγαθά κόποις κτώνται.(Ανταμοιβή)

2.   Ουδείς φίλος ω πολλοί φίλοι.(Φιλία)

3.   Ουκ εν τω πολλώ το ευ, αλλ’ εν τω ευ το πολύ.(Ολιγαρκεία)

4.   Ο άνθρωπος φύσει πολιτικόν ζώον.(Πολιτική)

5.   Το άρχειν ήδιστον(Το να ασκείς εξουσία είναι υπέρτατη ευχαρίστηση)

6.   Η μεν εμπειρία τέχνην εποίησεν, η δ’ απειρία τύχην(Εμπειρία)