ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ

Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ. , Αρχαίος Έλληνας ποιητής

Αθηναίος κωμωδιογράφος, αριστοτέχνης του είδους Νέα Αττική Κωμωδία που περιέγραφε καθημερινούς ανθρώπους σε συνηθισμένες καταστάσεις, σε αντίθεση με την Παλιά Κωμωδία που είχε πολιτικό ή φανταστικό περιεχόμενο.
Έγραψε περί τις 100 κωμωδίες. Το έργο του επηρέασε τους μεταγενέστερους Ρωμαίους συγγραφείς (Πλαύτος, Τάκιτος) αλλά και την κωμωδία στη Δύση (μετά την Αναγέννηση βέβαια). To κύρος του τελευταία έχει ενισχυθεί μετά από νέες ανακαλύψεις θραυσμάτων από τα έργα του στους Οξυρρύγχειους παπύρους.
Στον Μένανδρο αποδίδεται και η ανθολόγηση γνωμικών «Μενάνδρου γνώμαι μονόστιχοι», η οποία χρησιμοποιήθηκε για πολλούς αιώνες σαν διδακτικό βιβλίο και από όπου προέρχονται τα περισσότερα γνωμικά αυτής της σελίδας.. 

Ένα του έργο σώζεται ολόκληρο, "ο Δύσκολος", ενώ σχεδόν ολόκληρα σώζονται οι "Επιτρέποντες", η "Σαμία" και η "Περικειρομένη".

Αποφθέγματα του Μένανδρου:

1.Έρωτα παύει λιμός ή χαλκού σπάνις.

μτφρ: τον έρωτα τον σταματάει η πείνα ή η έλλειψη χρημάτων

2.Γυνή γαρ ουδέν οίδε πλην ό βούλεται.

μτφρ: η γυναίκα δεν ξέρει τίποτα εκτός από αυτό που θέλει

3.Θάλασσα και πυρ, και γυνή τρίτον κακόν.

4.Το δις εξαμαρτείν τ’ αυτόν ουκ ανδρός σοφού.

5.Θνητός γεγονώς άνθρωπε, μη φρόνει μέγα.

μτφρ: αφού γεννήθηκες θνητός άνθρωπε, μην έχεις μεγάλες ιδέες

6.Φύσιν πονηρά μεταβαλείν ου ράδιον.

μτφρ: δεν είναι εύκολο να αλλάξει ένας κακός χαρακτήρας

7.Γυναιξί πάσαις κόσμον η σιγή φέρει.

μτφρ: σε όλες τις γυναίκες η σιωπή είναι στολίδι

8.Ανήρ ο φεύγων και πάλι μαχήσεται.

ερμηνεία: Αυτός που αποφεύγει τη μάχη στο τέλος θα τη δώσει.